صدایی گر شنیدی
صحبت سرما و دندان است 
                                                              

:::

اگر غفلت نهان در سنگ خارا می‌کند مارا
جوان‌مردست درد عشق، پیدا می‌کند مارا
                                                          

:::

دیده از اشک و دل از داغ و لب از آه پُر است
عشق در هر گذری، رنگ دگر می‌ریزد
                                                                

:::

هوای فتح توام بود و تار و مار شدم ..
                                                                           
:::

در مهر تفاوت نکند بعد مسافت
                                                                           
:::

ﺗﻤﺎﻡِ ﺗﺮﺱ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﯾﮏ ﺷﺐ ﺑﺨﻮﺍﺑﻢ
ﻭ ﺻﺒﺢ
ﺭﺧﺴﺎﺭِ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻧﯿﺎﻭﺭﻡ …
                                                                              

:::

هراس از دست دادنت
لیوانی‌ست که ناگهان از دست می‌افتد
                                                                              

:::

هیچ‌چیز مرا از هجوم خالی اطراف نمی‌رهاند
و فکر می‌کنم
که این ترنم موزون حزن تا به ابد
شنیده خواهد شد
                                                                              

:::

خط به خط
در قصیده و غزلم
هرچه گفتم
اشاره‌ها با
تو